Tja, die bestemming zat niet in ons reisschema, maar dankzij Arkefly (Arkecry) zijn we hier gisteravond gestrand. We hebben ontzettende vertraging op de terugvlucht> ruim 26 uur! Wat betekent dat we nu zondagavond pas terugvliegen naar NL, en maandagavond aankomen. Arkefly maakt z\n reputatie waar… Maar we zijn naar het Marriotthotel in Cancun gebracht, en verblijven daar op all-inclusive basis op kosten van Arke-if-they-fly. We balen wel! We hadden al thuis kunnen zijn.
We zouden eigenlijk zaterdagavond vertrekken met de OR330 om 18.55, maar het toestel is niet uit NL vertrokken omdat het kapot was en wachtte op onderdelen. Kijk maar op teletekst vlucht OR329, daar gaan wij dus mee terug. Het is vandaag wel vertrokken uit NL dus als het goed is kunnen wij vanavond hier ook terug naar NL. Gelukkig hadden we allebei al een vrije dag genomen maandag….
Maar goed, we vermaken ons wel. Zometeen om 12.00 (het is hier 7 uur vroeger dus) komt er iemand van Arke ons het laatste nieuws vertellen, en daarna nemen we een taxi naar de hotelzone aan de kust om nog even sfeer te proeven daar en langs de zee te lopen.
Hopelijk is ook alles goed bij jullie, tot gauw!
En leuk jullie reacties te lezen!
Liefs Sandy en Muriel

Laatste dagen in Mexico zijn aangebroken: onthaasten in Tulum! Nou dat wil wel lukken, met deze warmte is het zelfs bijna te warm om achter een toetsenbord te zitten. Vandaag fietsen gehuurd en vanmorgen naar de ruines geweest. Wederom: prachtig. Daarna bij onze cabana onze banaan gedeeld met een iguana (we missen Rikkie). Net in het stadje wat gegeten en geshopt, en zometeen nog wat namiddag-bounty-en aan zee. We zitten in een mooie cabaña aan zee, echt heel vervelend haha. Tot snel! Liefs van ons

Donderdag 3 april

Vandaag de ruines van Palenque bezocht, heel mooi! Ligt verscholen in het woud, hele dag van genoten. In de namiddag toegeschreewd door de brulapen, het leken net tijgers!
Vanavond een tour naar de ruines van Yaxchilan en Bonampak geboekt bij Viajes Misol-Ha (reisbureautje hier in Palenque-dorp); we worden morgen = vrijdagochtend om 6 uur met een busje opgehaald en komen zaterdagavond terug in Palenque. Slapen bij de Lancandos (indianenvolk, in hun dorp) in een cabaña (muy rustico, dus anti-nuggenspul mee), en gaan zaterdagochtend nog een wandeling doen van 4 uur in het regenwoud onder leiding van een Lancandon-gids. Dus morgen diep de jungle in naar de grens met Guatemala! Verwacht niet dat ze daar internet hebben (we hebben hier niet eens gsm-bereik), dus volgend bericht ws. pas zondag weer. Liefs!

Woensdag 2 april
Een prachtige route door de bergen, onderweg de watervallen van Aguas Azules bezocht en daar heerlijk gezwommen. Rond 16:00u aangekomen bij ons prachtige hotel in Palenque: Villas Kin-ha. Daar bleken we een huisdier te hebben: een tarantula! Leuk hoor, maar liever niet binnen haha. Sandy heeft die nacht nogal onrustig geslapen .

Dinsdag 1 april
Vandaag een vrije dag in San Christobal! Uitgeslapen (half acht) en na een lekker ontbijtje (koffie thee pan tostada boter jam verse jus dórange en een gebakken eitje voor 38 pesos pp, plm 2,50) bij ons tentjeTuluc, door het plaatsje geslenterd. Richting markt met handgemaakte leuke spulletjes. Dus we zijn een hangmat, een tafelloper en 2 pennen rijker, alles prachtig felgekleurd. Oja en San heeft hele mooie zwarte leren slippers gescoord. Het is een mengelmoes dit plaatsje van Méxicanos, indígenos, hippievolk en gewone toeristen als wij (haha).  Verder op het dakterras van het hotel in het zonnetje gezeten en de was laten drogen. Heerlijke temperatuur hier (25C), niet zo warm als beneden (35-40C), wel oppassen met verbranden op deze hoogte (2100m). Nu weer lekker een hapje eten (gem. 8 euro pp incl. een Sol (cerveza)). Morgen weer vroeg op pad, dan rijden we door de bergen weer naar beneden naar Palenque. Benieuwd of we morgen alle wieldoppen nog hebben, ze hebben er 1 geprobeerd te jatten. Zat gelukkig goed vast. Nu begrijp ik waarom zelfs het aantal spiegels, wieldoppen, kentekenplaten en wielen werd geteld/genoteerd toen we de auto ophaalden!

Maandag 31 maart
Vanmorgen ontbeten met Ria en Henk Boonen uit Barneveld, een stel dat een deel van de Mayaroute doet, tot aan Antigua (Guatemala), waar hun zoon Martin 10 maanden zit; bij hem blijven ze nog een week. Ze reizen alles met openbaar vervoer (!) en hebben ook via Riksja-online geboekt. We ontmoetten ze gisteravond in ons hotel bij de internetcomputer, en blijken vandaag ook de excursie te doen naar de Indianendorpen Chamula en Zinacantán. Om half 10 vertrekken we met gids Cesar, en nog 2 Amerikaanse ladies in een minibusje de bergen in. Gelukkig niet ver, en ik mag voorin dus wagenziekte blijft uit. (morgen verder, nu eerst even eten 19.24 al!)

Zondag 30 maart
Weer een lange reisdag, door de staten Tabasco en Chiapas, prachtige route (rest volgt).

Zaterdag 29 maart
Reisdag, mooie route langs de kust. (rest volgt)

Vrijdag 28 maart: vandaag zijn mama en Nicolet jarig! Van harte gefeliciteerd.
Vroeg opgestaan, om 7 uur een kop koffie en een broodje, even tanken en dan rijden we weer. Eindbestemming vandaag is de kustplaats Campeche, maar eerst gaan we een paar Maya-tempels onderweg bekijken langs de ruta Puuc (Puuc staat voor een bouwstijl). We passeren Mérida en rijden naar Uxmal. Daar dwalen we ruim 3 uur rond tussen de ruines van de pyramide van de Tovenaar, het nonnenklooster, het balveld, casa de tortugas. Bij het Governor´s palace bel ik mam, maar ze is er helaas niet, dus spreek ik het antwoordapparaat in. Uxmal is wat meer jungle en nog minder ontdekt dan Chichén Itzá. Een aantal tempels is bijvoorbeeld nog niet blootgelegd. Dat zorgt voor een mysterieuze sfeer. Er lopen hier ook geen hordes toeristen.
Na de lunch rijden we rond half 3 verder de ruta Puuc op. De eerste regendruppels kletteren ineens op de autoruit! Die Chac (regengod) is blijkbaar goed gestemd. Vanwege de tijd moeten we kiezen welke tempel we nog meer gaan bezoeken (er zijn er in dit gebied vele) en kiezen voor Labná, een ruinestad met een mooie toegangspoort (arch). Hier zijn we op een Mexicaans stel met 2 kinderen na de enige. Donkere wolken pakken zich ineens samen, en als we terug naar de auto lopen horen we de stortbui achter ons aan komen razen over het loof van het woud. Rennen! Maar te laat, binnen 8 seconden ploffen we echt helemaal doorweekt in de auto. Buiten ruikt het heerlijk fris nu. We gaan snel verder, want er zijn nog een hoop kilometers voor de boeg, en we willen weer voor donker aankomen.

We stoppen nog bij Grutas of Xtacumbilzunan, die Frederick Catherwood in 1848 heeft geschilderd (en die onze dueno van het hotel in San Felipe nageschilderd heeft – het schilderij dat San zo mooi vond). Om kwart voor 5 mogen we met bedongen korting nog 15 minuten met een gids mee de grot in. Hier haalden de Maya´s vroeger hun water. Zo´n 150 jaar geleden ontdekten westerse ontdekkingsreizigers (die Catherwood dus, met ene Stephenson) ook de grot, en na onderzoek bleek dat er 7 naast elkaar lagen. In de andere 6 kon men echter lang niet komen door gebrek aan zuurstof. De grot bevat nu geen water meer, en is nog een heilige plek voor de Maya´s een een bezienswaardigheid. Om kwart over 5 spoeden we ons verder over Highway 180 naar Campeche, aan de horizon is de zon al behoorlijk aan het zakken. Ook brand het lampje op het dashboard (check) nog steeds. Hmm. Ik probeer Nicolet te sms-en, maar geen bereik (slik). Helaas blijken er nog behoorlijk wat dorpjes op de route te liggen, waar je langzaam doorheen moet vanwege de vele topes (onze drempels zijn er niets bij) die je auto enkel stapvoets overleeft. Dus dat houdt ontzettend op, en het wordt donker. We blijven achter een lokaal pick-up busje hangen dat ook richting Campeche scheurt (hij kent de loop van de weg en de ligging van de topes tenminste!). Pas om half 8 ´s avonds komen we – na weer zoeken van de weg, de routebeschrijving is behoorlijk bekopt – bij ons hotel in hartje centrum. Een oud koloniaal gebouw met hoge plafonds. Een echt zakenhotel, sober maar schoon. We gaan snel naar de plaza waar we eten op een balkon op de eerste etage met mooi uitzicht over het plein en de Cathedraal. Te moe om lang na te tafelen, het was een lange dag!

Donderdag 27 maart, een vrije dag in Izamal, het gele stadje. Hier rijden paard en wagen door de straten als taxi, zijn alle huizen ei-geel en liggen een aantal tempels midden in het plaatsje. Of eigenlijk is het andersom: op de plek van een oud Mayadorp hebben de Spanjaarden bedacht een kerk te bouwen, en is er een stadje ontstaan. Door de straten geslenterd, een tempel bezocht, heerlijk gegeten, langs een hangmat-werkplaatsje gelopen en tijdens de middaghitte in een internetcafe deze travelblog gestart. In de namiddag in de hangmat bij ons hutje de dag van morgen voorbereid: via Uxmal over de Ruta Puuc naar Campeche. Een lange dag vol Maya-cultuur. Dus vroeg slapen onder de klamboe, want morgenochtend vroeg op pad.